Bilderberg – Een geheimzinnige conferentie

Bilderbergconferenties zijn traditioneel met geheimzinnigheid omgeven. Voorstanders stellen dat er tijdens de conferenties, waarbij pottenkijkers niet welkom zijn, onbevangen gediscussieerd kan worden over belangrijke internationale vraagstukken. Veel tegenstanders zien er een internationale samenzwering in, om de mensheid naar een nieuwe wereldorde te leiden.

De Bilderbergconferenties ontlenen hun naam aan het gelijknamige hotel in Oosterbeek, waar in 1954 de oprichting plaatsvond. Doel is de dialoog te bevorderen tussen Europa en Noord-Amerika. Ieder jaar nemen ongeveer 150 personen deel aan de conferentie, een derde uit de politiek en de rest uit andere maatschappelijke sectoren. Op informele wijze wordt van gedachten gewisseld over mondiale onderwerpen.

Macht en geldhonger

De afgelopen jaren verschenen er twee belangrijke boeken over deze conferenties. In ‘De ware geschiedenis van de Bilderbergconferentie‘ geeft Daniel Estulin zijn kritische, apocalyptische visie. De ‘Bilderberg-club’ is volgens hem het ‘allergeheimste genootschap dat er bestaat’. Uitgangspunt is dat economische depressies kunnen worden vermeden als invloedrijke leiders de wereld besturen zonder dat iemand het merkt. Bilderbergers leiden volgens Estulin de centrale banken en hebben de macht om geldvoorraden, rentepercentages en goudprijzen te bepalen. Gedreven door macht en geldhonger laten zij het geld door de zakenwereld heen en weer stromen en tappen miljarden dollars voor zichzelf af (pag. 24).

In hoofdstuk zes verwoordt hij veertien wensen van de Bilderbergers, zoals een centrale beheersing van de mensheid door geestelijke manipulatie, drastische reductie van de wereldbevolking, kunstmatige crises en een overheid die gehoorzame slaven beloont en non-conformistische rebellen uitroeit. Moderne identificatiesystemen op basis van biometrie en chiptechnologie worden ingezet om de mensheid te controleren en manipuleren.

Historicus Gerard Aalders, bekend van het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie, schreef het boek ‘De Bilderbergconferenties, organisatie en werkwijze van een geheim trans-Atlantisch netwerk‘. Hij onderzocht vele bronnen, rekent af met het complotdenken, maar is ook kritisch over de geheimzinnigheid rond de conferenties. Critici vinden dat Aalders zich teveel fixeert op de Angelsaksische invloeden en de mondiale aspecten onderbelicht.

Naast de vermelde publicaties zijn er vele andere bronnen beschikbaar. Door het gebrek aan openheid is het echter moeilijk om de ware achtergronden en doelstellingen van de Bilderbergconferenties te doorgronden. Gerustgesteld ben ik niet. De conclusies van historicus Aalders komen enigszins naïef over, terwijl de visie van Estulin iets onwezenlijks en weerzinwekkends heeft. Kunnen mensen echt zo slecht zijn dat zij doelbewust mondiale chaos en crises stimuleren om, ten koste van vele slachtoffers, een nieuwe wereldorde te creëren? Dat gaat mijn bevattingsvermogen te boven.

Mondiale machtsconcentratie

Cruciale vraag is of er op mondiaal topniveau belangrijke besluitvorming plaatsvindt, buiten de nationale parlementen om. De actuele wereldsituatie is zorgelijk. De financiële crisis leert dat ‘zakkenvullers’ niet schromen een crisis te veroorzaken ten behoeve van eigen gewin. Ook valt niet te ontkennen dat er, als gevolg van de vele grensoverstijgende problemen, sprake is van mondiale machtsconcentratie. Dat proces verloopt snel. Ik houd mij inmiddels een kwart eeuw bezig met deze onderwerpen en het is mijn persoonlijke overtuiging dat er een wereldelite is die actief processen stuurt. Hoe is het anders mogelijk dat er binnen een decennium wereldwijde standaardisatie is verwezenlijkt van bijvoorbeeld moderne identificatiesystemen?

Er zijn echter meer invloedrijke mondiale organisaties naast de Bilderbergers, zoals de VN en het World Economic Forum. De netwerken overlappen elkaar. De lessen uit de geschiedenis stemmen niet hoopvol. Eind augustus was het honderd jaar geleden dat het Vredespaleis in Den Haag werd geopend. Een analyse van de afgelopen eeuw toont onomstotelijk aan dat de mensheid niet in staat is geweest op eigen kracht een wereld van vrede en recht te creëren. Vooral de wereldelite heeft gefaald. In Openbaring 13 wordt de opkomst van een universele machthebber beschreven, die elektronische overheersing van de mensheid zal aanwenden om zijn doelstellingen te bereiken. Het is de Here Jezus Zelf die in de tijdredenen aankondigt hoe moeilijk de situatie op de wereld vlak voor Zijn wederkomst zal zijn (Mat. 24, Mark. 13, Luk. 21). We leven in een gebroken schepping en de mensheid kampt ten diepste met een moreel probleem. Ons toekomstperspectief is niet gebaseerd op de denkbeelden van een wereldelite, maar op Hem.

Een uitgebreide versie van dit artikel verscheen eerder in De Oogst, het maandblad van stichting Tot Heil des Volks. Van Jaap Spaans verscheen onlangs een nieuwe publicatie: ‘De Cybersamenleving. Ethische en praktische kanttekeningen’. Kijk voor meer informatie op www.jaapspaans.nl.

Bron : Habakuk.nu

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s